Devletin sahibiydi birkac gün öncesine kadar. Mühr-ü Hümayunun, Osmanli tahtinin, payitahtin Islam ümmetinin halifesiydi. Cihan padisahiydi. Yedi iklimin efendisiydi. Daha bircok yüksek unvanlarla anilirdi. Dedigi yapilir, fermani uygulanirdi. Genc bir hükümdarin, Devlet-i linin genc padisahinin sonu böylece geldi hic olmadik zamanda ve hic olmadik yerde. Hainlik, adilik, rezillik, hayasizlik, ahlaksizlik galip gelmis, bir genc padisah zindanda ölüp gitmisti. Osmanli tarihinde ilk kez oluyordu. Bir padisah, kullari tarafindan öldürülüyordu. O gün o zindanda yasananlar hic unutulmayacakti. Üzerine binbir söz edilecek, bir kisim eklemeler yapilacak, Sultan Genc Osmana yapilan hayasizliklar dilden dile, kulaktan kulaga aktarilacakti.
Bazi tarihciler olanlari üstü kapali gececekler, bazilari bir kismini anlatacaklar, bazilari ise anlatmaya dayanamayacaklardi. Ama olanlar cok kötüydü ve asla gizlenemezdi. Kullar, padisahlarina bunlari yapmislardi. Olanlar ögrenilince, en azindan bir kismi ögrenilince, ki iceride Genc Osmanin basina neler geldigi tam olarak bilinemiyordu, derin üzüntü ile karsilanacak, lanetlenecekti. Kimse inanmak istemeyecekti yasananlara. Böyle bir olayin yasanmadigini düsünmeye calisanlar cogalacak, yapanlar da üzerlerindeki bu sucu birilerinin üzerine atmaya calisacaklardi.
