Bu sözler zaten var. Sözleri benim icin farkli kilan, anlamli kilan, senin el yazinla yazilmis olmalari. Belki de bunlar senin degil, benim fikirlerim. Bir öykünün notlari, asla bitmeyecek bir romanin giris cümlesi, yetistirmek icin uykusuz geceler demledigim bir yazinin taslagi. Karalama defterinden caldigim su sayfaya bakarken, bunlari görüyorum. Ve nasil Borges her uyanisinda kendini hatirliyorsa, ben de senin her harfinde kendimi buluyorum. Cünkü bu sözler zaten var. Bu sözler, anlamlarini bir kenara birakip bana dönecek dönüsecek mi demeliydim kadar cesur. Iste belki de bu yüzden senin harflerine, o harflerin elinden cikma bir yaziya döndügü sayfalara, o sayfalarda dilin kölesi haline getirdigin getirdigim mi demeliydim tutkuyla bagliyim.Oysa, tutku cinayettir. Ve ben bu sözler icin her seyi göze alirim.
