Bariş sorunlu bir idealdir. İnsan Haklari Evrensel Bildirgesinde yer alan güvenlik, adalet, eşitlik ve özgürlük gibi diğer fikirlerin yani sira sürekli arzu edilen evrensel bir ahlaki ideal olarak onun da adinin anildiğini duyariz. Bugün insan olmanin, medeni ve iyi olmanin barişa değer vermek, barişi arzulamak demek olduğuna dair yaygin bir inaniş vardir, sadece insanliktan nasibini almamiş canavarlar barişi sevmez.

Bu kitap, barişi sorunlu kilan şeylerin üstünü örtmek yerine onlari gün yüzüne çikararak barişi yeniden inşa etme girişimidir. En yalin biçimiyle, bariş adina konuştuğunu iddia edenlere, görünüşte evrensel bariş arzusuna ve barişin baskin söylemine yani barişi bir sorun olarak görmeye daha eleştirel bakmaya bir davettir. En iddiali hâliyle bu kitap, bariş ahlakinin bir soyağacidir. Bu soyağaci, bariş adina ön plana çikarilan sorunlardan ziyade, bariş sorununa ve onun saptirdiği ve yok saydiği diğer sorunlara odaklanmaktadir. Mesele sadece savaşin bir çözüm olmamasi değildir bariş da bir çözüm değildir; çözüm olmadiği gibi hem soru hem de sorundur.

O hâlde bariş sorunu, iktidar ve savaşin talepleri göz önünde bulundurulduğunda barişin nasil elde edileceği ve korunacaği değildir; barişin iktidar ve savaş yoluyla ya da onlarla bağlarini kopararak elde edilebilecek saf bir ideal olarak nasil korunduğudur.