Bebekler, cocuklar hakkinda konusmayi, onlarin her yaptigina hayret ile eslik etmeyi severiz. Genclerden sikayet eder, yaslilardan olgunluk ve anlayis bekleriz. Ahir ömrünü sürenlerden damitilmis hayat tecrübelerini bize armagan olarak sunmalarini isteriz. Oysa modern hayat ne cocuklarin cocukluguna ne yaslilarin yasliligina imkan taniyor.
Cocuklar ve gencler, toplumsal olarak bizim yarinimiz. Lakin bireysel olarak her birimizin yarini, yaslilik istasyonunda bir müddet mola verecek. Belki de uzun bir mola...
Kadim kültür yaslanmadan evvel gencligin kiymetini bilmeyi tavsiye eder. Modern kültürde her birimizin ihtiyaci olan sey ise henüz yaslanmadan yaslilarin dünyasini idrak etmek.
Yaslanmak ve Yaslanmak,reel olarak yasli nüfusun arttigi, kültürel olarak yasliligin reddedildigi, yaslilarla gencleri zit kutuplara iten yas ayrimciliginin yayginlastigi bir ortamda gencleri, genc yaslilari ve dahi ihtiyarlari, yaslilarin dünyasini anlamaya davet ediyor.
