Zaman gergefinin icinde hayat kah öyle kah böyle ilerliyor...
Düsünüyorum da gecenin rengi, gündüzün rengi, gectigim sokaklar, duvarlar, mekanlar hep ayni...
Ama bir sey var,
kimler geldi kimler gecti dedigim
Durdurulamayan bu zaman kimleri sessizlige bürüdü, kimleri hikayesine ekledi, kimleri göc ettirdi
Dün vardilar, bugün yoklar
Dün buradan gecenler, burada ayak izleri olanlar, bahar günesinin ilikliginda muhabbete dalanlar, selam verenler, alanlar-satanlar, gazetesini okuyanlar, köse basinda bir cay ocaginda cayini yudumlayanlar, kosusturanlar, dirim sahibi olanlar...
Neredeler, nereye gittiler
Iste hayat
Bugün varsin, yarin mechul
Gece gider gündüz gelir, günes gider yagmur gelir, kis gider bahar gelir, biri dogar biri ölür, biri aglar biri güler, biri kazanir biri kaybeder, satih ayni mekan ayni...
Cok bir sey istemiyorum
Sonu ölüme dönen bu diyara
Son nefesimizi birakacagimiz bu mekana
Bir Hos Sada Birakalim, Üsümesin Gönüller...