Ayse Topcu der ki;
Ani yazmak kendimize, yasadiklarimiza, cevremize disaridan bakabilmektir. Icinde yasarken fark etmedigimiz durumu, araya zaman girip de olaylardan uzaklasinca daha net ve bütüncül görme sansimiz oluyor. Cünkü olayin aktörü degil, seyircisiyiz.
Bu nedenle ani yazmak, yasadiklarimizi bir tanik gibi anlatmak ve gelecege tasimak anlamina geliyor. Ani yazmak icimizde biriken tortulari aritmamiza yardim ediyor. Ic dünyamizda bir müsvedde gibi yer almis, olaylar, durumlar ve kisiler edebiyatin imbiginden gecerek güzellesiyor. Bu güzelligi diger insanlarla paylasmak hem bizi rahatlatmakta hem de mutlu etmektedir.
Is hayati sadece ekonomik bir eylem degildir. Ayni zamanda sosyal baglarin, güzel iliskilerin, acinin ve sevincin paylasildigi bir yasam alanidir.
Gümrük kurumunda fedakarca calisan insanlar, her türlü zorluklara karsi kader birligi yasamis ve bu sürec icinde unutulmaz anlar biriktirmislerdir. Anilari yazmanin insani onarici ve iyilestirici gücü oldugu gibi hayati anlamlandirmada, insanin varolusunu kalici kilma duygusunda büyük rolü vardir.
Iste bu düsüncelerden hareketle, gümrükte calisanlardan anilarini gönderenleri bu kitapta bir araya getirdik. Anilar yasanmisliklarin müzesi gibidir. Kitabin sayfalari arasinda anilara yolculugun cok zevkli ve ilginc gelecegini umuyorum. Ben anilarimi yazarken ve anilari toplarken cok zevk aldim.
Gümrükcü olan ve olmayan herkesin de kitabi zevkle okuyacagini ümit ediyorum.
