Bir sabah, bir kutunun icinde, köpeklerin insanlara hükmettigi yeni bir düzene uyandiginizi düsünün. Sahip olanlar ve sahiplenilenler yer degistirmis. Öncesi yok. Insanligin ortak bir gecmisi yok. Her sey burada basliyor. Peki, burada mi bitecek

Serhan Kansu, bu degisim üzerine kurdugu distopik anlatisi Evcil Insan Barinaginda, iki uc noktanin, empati ve vahsetin sinirlarinda insanin neler yapabilecegini anlatiyor. Bir köpek gibi düsünebilmek, bir insan gibi teslim olmak icin.

Eskiden bir ailem vardi. Bir annem ve babam, bir de köpegim. Simdi bulanik bir resim gibi geliyorlardi gözümün önüne. Annemin sirti dönük, yüzü belirsiz. Bu, dünyaya yeni gelmis genc bir bedenin kendini savunma sekli olmaliydi. Yasli bir adamin, gecmisini tam olarak hatirlayamamasi...

Eger ölüm zihni tam olarak siliyorsa ve tekrar dünyaya geliyorsak, tekrar dünyaya gelmenin hicbir anlami olmazdi. Ne kazandigimizi ya da ne kaybettigimizi bilmeden, hicbir ders almadan ya da ders vermeden basa dönmek. Hic yasamamis gibi, en basindan tekrar baslamak.