Bu kitabimda ön Türklerin etnolojik izlerini arastirdim. Kültleri inceledim Dag kecisi kültü, ates kültü, günes kültü, boga kültü, kurt kültü ve tas kültü tamgalar, hali ve kilim desenlerini. Ayrica, cografi yer adlari, nehir, deniz, göl, kent adlari arastirmamda bana isik tuttular.
Antik Cagdaki cok sayida simge Tanriya kavusma ve yeniden dogusu ifade eder. Insanlarin üremesini anlatan cok sayida simge anlamlari unutularak veya degiserek günümüze gelmistir.
Tarih yaziminda ve arastirmalarinda mutlaka göz önünde tutulmasi gereken hususlarin basinda iklim degisiklikleri, depremler ve salgin hastaliklar gelir.
Bunlarin ardindan toponomi yer adlari, onomastik Isim bilime dikkat ceken Yalcin Kücük hocami saygiyla anarim ve kültürel simgeler gelir. Hakim devletin, beyin dili ve dinine göre eski dil ve dinlerini birakmak zorunda kalan halklar bunlari, yeni dinlerine ekleyerek devam ettirirler. Türklerdeki Su kültü Islam dininde de sürer.
Bir kisim tarihcimizin cani yürekten benimsedigi ve artik kaliplasma haline gelen Türklerin Anayurdu Orta Asyadir söylemi de yeni bilgi ve belgeler isiginda degismeye baslamistir. Türklerin ana yurdu, Yukari Mezopotamyadan Musul-Kerkük baslayan ve Hazar Denizini bir yay gibi kaplayan bölge ve Ural Daglarinin güneyidir. Ön Türk dedigimiz kavimler buradan Hindistan, Cin, Hindicini, Kore ve Japonyaya kadar uzanan bölgeye göc etmislerdir. Peki ya batiya olan yolculuklari Sadece Avrasya bozkirlarinda mi yasadilar. Oysa geride biraktiklari izler Avrupanin cesitli bölgeleri disinda Ingiltere, Iskocya ve Irlandada karsimiza cikiyor.
Eskimolarda Hakan kelimesi bastaki anlamina gelmektedir. Meksikada tepe kelimesini Tepek olarak görüyoruz. Idil-Ural Türkleri ve Bati Türkistanda Ruslan ismini görüyoruz. Ruslan, aslan anlamina geliyor. Oysa Idil bölgesinde aslan yasamamistir. Belki de geldikleri yerlerde aslan yasiyordu. Benzer izler her gün karsimiza cikmaktadir. Sibiryada, Gobi Cölündeki mezarlarda bulunan Avrupai tipteki cesetler; bes bin yil öncesine ait mezarlarda bulunan bronz ve kemikten süsler kaliplasmis fikirleri yikmaktadir. Ön Türklerde gördügümüz hayat agaci figürü, kutsal mekanlara caput baglama, geyige kutsallik atfedilmesi günümüzde de Türkmenler arasinda yasamaktadir. Ön Türklerin kullandigi svastika gamali hac isareti Cuvas kadinlarinin milli giysilerinde görülmektedir. Svastika simgesi ise Truvada görülmektedir.
Ön Türklerin Dingir ya da Tengir adini verdikleri tanriyi simgeleyen isaret Avrupanin cesitli bölgelerinde karsimiza cikmaktadir.
Don ve Volga civarinda bulunan kitabeli su kaplarini inceleyen M.I. Artamonov, Su kaplari Karadeniz ve Macaristanin Orta Cag göcebelerinde yaygin olan, su veya kimiz icin kullanilan alisilmis kaplardir demektedir.
Avrasya ve Ön Asya cografyasinda Ön Türk halklarinin yani sira Sami, Kaspi Denizine Hazar Denizi adini veren Kaslar ve henüz anavatanlari belli olmayan Ariler yan yana yasiyorlardi. Iklim degisiklikleri, su seviyesi degisen veya kuruyan denizler Afrikada Sahra, Asyada Gobi, Taklamakan ve Kizilkum cölleri, göller ve irmaklar; yeni olusan denizler, göller ve irmaklar günümüzde oldugu gibi insanlari olumlu ya da olumsuz etkiliyordu. Türklerdeki kutsal geyik figürünü Iskandinav topluluklarinda görmemiz bizi düsündürmelidir. Bunlari ya Türklerin aralarina giren topluluklar getirmis ya da komsu kültürlerden gecmis olmalidir.
