Ilk kitabi Esikte ile gidenlerin hikayelerini anlatan Metin Özdemir, yeni kitabi Körebede kalmayi secenlerin, terk edilenlerin ya da yasam sahnesinde kaybolup gidenlerin öykülerine odaklaniyor.

Cocuklugun saf dünyasi ile büyüklerin karmasik dünyasi oyun düzleminde bulusuyor. Oyun ve gercekligin sinirlari kaybolurken her sey oyunun bir parcasi, bir göstergesi haline geliyor; kahramanlar da hayat denilen büyük oyunun trajik oyunculari.

Körebe, okuyucuyu hayatin oyunbaz yönlerini kesfetmeye davet ederken kacinilmaz olarak su sorularla yüzlestiriyor Oyun nerede basliyor, nerede bitiyor Oyunda miyim yoksa oyunun disinda mi

Bir seyi cok isteyip ona uzandigimda; kaybetme kaygisiyla bas etmem gerekiyor. Fakat istememek de elde edildigindeki doyumdan vazgecmek anlamina geliyor. Öte yandan bir sey elde edildiginde zaten yitirilmis olmuyor mu Bilemiyorum. Asla oyuna girmeme yetecek kadar koz tutmamaya calisiyorum elimde, tutsam bile sanki hayatimi ortaya koyuyormuscasina zamani gelmeden önce sürmekten korkuyor ve eylemsizlikle cikabiliyorum bu kaostan. Duygularimin felc oldugu bir eylemsizlik