Son bir sey... dedi yine gözlerimin icine bakarak. Zaman olur birbirimize kizariz, laf söyleriz, kavga bile edebiliriz. Ancak, kosullar ne olursa olsun, sevgimden, saygimdan ve sadakatimden asla süphe etme.
Gülümsedim. Elimi uzattim.
Hayatima hos geldin.
Ayni samimiyetle tuttu elimi. Gözleri gülüyor, bakislari icimi istiyordu.
Sen de benim hayatima hos geldin.
Nevzat Kutlu, esinin ardindan kaleme aldigi kitabinda, bu kez, askla birbirine baglanan iki insanin bir ömür süren hikayesini, bir roman tadinda okurlariyla paylasiyor. Sevginin, yasamin dalgali denizlerinde bizi nasil su yüzünde tuttugunu, her seye ragmen bize nasil soluk oldugunu, ölümsüz bir askin tanikliginda bir kez daha animsatiyor...