Genc prensin o sabah kurdugu müsavere meclisi pek gürültülü oldu. Mecliste bulunanlarin hepsi, sehzadeyi padisah ilan etmekte ittifak ediyorlardi. Fakat davanin delilleri üzerinde birlesemiyorlardi, fikir ayriligina düsüyorlardi. Basta Lala Yakup Bey oldugu halde bircoklari Cemin, Beyazida bilgi, kuvvet ve cüret itibariyle faik oldugunu beyannameye kaydetmek istiyorlardi ve bunu padisahliga istirikak icin kafi görüyorlardi. Bir kismi Cemin henüz cocuk iken babasi tarafindan Padisah vekilligine layik görüldügünü ve babasinin sagliginda ona vekalet eden sehzadenin tabiatiyla tahta tevarüs etmesi lazim geldigini halka anlatmak fikrini güdüyorlardi. Fatihin Beyazit icin yazdigi mahut mektubu basli basina bir hüccet olarak nesretmek isteyenler de vardi.
Bu mevzu üzerinde belki iki saat münakasa etmekle beraber saltanat beyannamesinin metni bir türlü tespit edilemedi. Halki kandiracak kuvvetli deliller üzerinde fikirler toplanamiyordu. Yazilacak seyin hem kisa, hem inandirici olmasi lazimdi, bunun icin de en saglam burhanlarla davayi süslemek icap ediyordu. Lakin meclis, ihtilaftan kurtulamiyordu.