Bəzi qarsilasmalar təsadüf deyil; Onlar sadəcə iki taledir ki, vaxti gələnə qədər bir-birini tanimirlar. Kerem kölgələrdə yasamagi sənətə çevirmisdi. O, kilidləri açmagi, sirrləri dasimagi və ən qorunan divarlarin arxasina gizlənməyi bilirdi. Lakin ürəyin hesablanmasi üçün heç bir hesablama hazirlanmamisdi. Onun dünyasinda sevmək hədəf lövhəsinə birini qoymaq demək idi. Buna görə Kerem sevməyi yox, qorumagi seçdi. Feride isə, əksinə, yaxinlasan firtinadan xəbərsiz bir sakitlik içində gəzirdi. O, həyatindaki mükəmməl nizamin əslində qaranliqda bir kisinin mübarizəsinin qiyməti oldugunu bilmirdi. Çünki bəzən bir kisi öz agciyərlərini verərdi ki, qadin nəfəs ala bilsin. Yagisli gecədə baslayan, möhtəsəm toy zalinin sütunlari arasinda düyünlənən və Egey dənizinin narinci ətirli baglarina qədər uzanan bir səyahət... Gücün ədalətlə toqqusdugu o incə xəttdə, keçmisin sevgi ilə toqqusmasi, səssizliyin etirafla toqqusdugu o incə xəttdə; Kerem və Feridənin hekayəsi baslayir. Sevgi; Bu, yalniz yenidən birləsmək üçün deyil, lazim gələrsə, sevdiyin insan üzündən onun dünyasindan silinmək riskini götürməkdir. Bu, 2008ci ildə yazilmis güclü bir əsərdir, sonuncu oxunusu mən etdim. Bir sey illər keçsə də dəyismir, güclü qadinlar oxumagi və yazmagi sevir. Indi səxsi inkisafa fokuslanaraq yaziram, bunun yeni yazi tərzimlə heç bir əlaqəsi yoxdur, amma bu janri da bəyəndim. Ümid edirəm oxumaqdan zövq alacaqsiniz.